Ik ben bang dat de hechting tussen mij en mijn kind nooit meer goed komt

Veel moeders denken dat de relatie tussen zichzelf en het kind voor altijd mislukt zal zijn als ze tijdens de depressie minder beschikbaar zijn voor het kind.

Het geeft ze een schuldgevoel dat er ook nog eens bovenop komt tijdens een heftige fase. En dat er voor kan zorgen dat een moeder nog meer het gevoel krijgt dat ze geen goede moeder is en niet van waarde is voor haar kind.

Ja, die hechting tussen moeder en kind is heel belangrijk.

En ja, ook tijdens een postpartum depressie is het van belang om te kijken wat mogelijk is om te helpen bij het ontwikkelen van die hechting.

MAAR: het is onjuist om te denken dat een hechting nooit meer goed kan komen.

Een kind is namelijk voor zijn of haar hechting niet alleen afhankelijk van de moeder. Ook de vader (of andere ouder) en andere naasten zijn belangrijke hechtingsfiguren. Als een kind zich, buiten de moeder, wel goed aan iemand anders kan hechten, dan kan later de hechting met de moeder alsnog goed tot stand komen.

Het was voor mij een enorme opluchting toen ik dit te horen kreeg bij een therapiesessie tijdens mijn postpartum depressie.

Daarna heb ik uiteraard wel bewust moeten werken aan die relatie, maar dat is inderdaad goed gekomen.

Dus moeders: wees gerust! Het feit alleen al dat je je druk maakt over de hechting, geeft aan dat je bewust bent van het belang ervan. En als het beter met jou gaat, kan je dat zeker weer herstellen